I jakbym miała to podsumowywać to większość przerw, a czasem również lekcje spędzałam siedząc na parapecie w toalecie z dziewczynami z klasy, gdy nauczyciele wyganiali nas z tego niezwykle pachnącego miejsca przemykaliśmy się na schody do pracowni informatycznej z których prawie nikt nie korzystał.
W podstawówce w toaletach na prawdę dużo się działo. Pomijam całowanie się, (tak chłopak z dziewczyną w damskiej toalecie) bo to jest oczywiste. Ale większość szybkich rozmów z psychologiem, gdy w podstawówce ktoś uciekał tam płakać. Kłótnie, obgadywania, zwierzenia, słuchanie muzyki, używanie telefonów, robienie ściąg. Całe prawdziwe życie szkolne toczyło się w toaletach.
Do czasu kiedy nauczyciele na dobre nas stamtąd wygonili. Wtedy właśnie uciekaliśmy na schody, siedzieliśmy skuleni prze drzwiach, żeby nas nie zauważyli.
Tak było w podstawówce. Teraz wszyscy jesteśmy w gimnazjum. Lizaki zamieniły się w e- papierosy. Do toalet nie ucieka się już gadać tylko palić. A jak ktoś chce, żeby nikt go nie znalazł nie idzie na schody, tylko na dziesięcio- minotówce całą grupą, pięć osób z jednej klasy wybiega do lewiatana na rogu ulicy.
Teraz nikt już nie przejmuje się jedną jedynką czy uwagą. Ważne jest, żeby nie mieć zagrożenia i dobrze się bawić. Dorośli mogą to uważać za niedojrzałość, ale czy takie przypadkiem nie jest właśnie życie? Nieprzewidywalne, szalone. Czy nie jest podróżą przez chwile gorzkie i słodkie?
No i jak z tą nauką? Tak szczerze, czy jeśli będę pisać książki to czy ktoś będzie w życiu codziennym pytać się mnie kiedy miejsce miało zdobycie Konstantynopola przez Turków? (w 1453 jak nie wiecie, ale ja właśnie przepisałam to z zeszytu z historii). Oceny są ważne, a raczej nasza wiedza. Tak, warto w życiu nie być głąbem, ale bez przesady ;)
Najważniejsi są ludzie. To oni nas kształtują, to oni mają na nas największy wpływ. Ale nie można przez całe życie siedzieć w ławce obok pupilka pani wychowawczyni!!! Bo takie nie jest życie.
Trzeba poznawać, doznawać i wyrabiać swoje własne zdanie na różne tematy.
